بررسی ۱۳۸۶ روز مونده

۱۳۸۶ روز مونده

این گزارش با هدف ارائه اطلاعات کامل درباره «۱۳۸۶ روز مونده» تهیه شده است و مهم‌ترین نکات منتشر شده را در اختیار شما قرار می‌دهد.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

امروز فک کنم حرف زیاد دارم. ظاهرا آروم شدم ولی خودم می‌دونم تو چه طوفانیم. با این که این عدد داره سریع کم می‌شه ولی لحظه لحظه‌ش سخت می‌گذره. نمی‌دونم تو این ۱۳۸۶ چرخش دیگه ای که هست چه چیزایی قراره تغییر کنه، ولی در لحظه اکنون قرار نیس ۱۰ فروردین ۱۴۰۹ رو ببینم.

به قول معروف شد شد نشد ما رفتنی هستیم و دنیا گذران.

هنوز که هنوزه نشده گریه کنم. هر چند سبک نمی شم چون بعد گریه دنیا همینه. ولی حداقلش اینه که که خنک می شه چشمام.

از دیشب تصمیم گرفتم، آخرین نامه های آدم هایی که خودخواسته ازین دنیا رفتن رو بخونم. اولین نفری که به ذهنم رسید، صادق هدایت بزرگ بود، چیزی که بود انگاری فقط یه جمله بود:

کسی را مسئول مرگ خودم نمی‌دانم.

نمی دونم می تونم اینو می تونم بگم یا نه، ولی قرار چیزی ازم بمونه. احتمالا تا مدت ها نبود منو خیلیا متوجه نشن. اولین نفر احتمالا هم خونه ایم باشه، اول بخواد به خطی که خاموشه زنگ بزنه. به اکانت هایی که دیگه نیستن می خواد پیام بده ولی دیگه وجود نداره. بعدش محل کارم می فهمن و البته که تکرار می شه. نفرات بعدی خونوادم ....
این یه احتماله که شاید اونی که نخ یک طرفم هم بدونه. وقتی ببینه دیگه صبح بخیری نیس. این فک غم انگیزم می کنه. امیدوارم تو اون لحظه فقط به این فکر باشم که کجا بشینم که تبدیل به چمن بشم یا کمی لاله سرخ.

چقد سخته نتونی گریه کنی. سرم داره می ترکه.

به همین راحتی مودم عوض می شه. الان یه همکار روبروم داره گوگوش گوش می کنه. عمرا فهمیده باشه که چه امواجی درون من داره متلاشی می کنه منو. خوش به حالش ۲۳ ۴ سالشه و فک می کنه دنیا قشنگه.

دیروز یه آدم ۴۴ ۵ ساله داشت می گفت دنیا بعد ۴۰ سالگی بهتره. دوباره میفتی به کار و تلاش. واقعا عجبیه ازین خوشحالی و آینده نگری. من که دوست ندارم نیمه دومی داشته باشم. چون گفت ۴۰ تا ۴۲ ۳ سالگی مثل بین دو نیمس. دوباره همه چی و از اول می چینی.

چقد سفر مسخره ای بود. همین که امروز روزشمار دیدم داره تقویم گوشیم خوشحال شدم. قبلا می تونستم تعداد ساعت باقیمونده رو ببینم بعد به ۲۴ تقسیم می کردم. از نظر خیلیا مسخرس. ولی عددها جالبن. معیار خوب و بد بود با عددها میاد. با عدد متوجه می شی چقد مسخرس دنیا. از تعداد بارهایی که امیدوارت کرده و تو اوج خوشحالی کنف شدی. از تعداد بارهایی که قلبت شکسته. از تعداد ناعدالتی هایی که دیدی. از تعداد بارهایی که چشماتو بستی و گفتی بیدار نشی، ولی زندگی هنوز از دیدن رنجت به اندازه کافی لذت نبرده.

دوست من. اونی که داری این و می خونی.... اگه کسی و داری که دوستت داره خوشبحالت ولی اگه کسی و دوس داری که نمی خوادت دنبال یه تاریخ معنادار بگرد. تو قربانی دنیا شدی. تو از بقیه بیشتر قراره رنج بکشی. نمی تونی دنیا رو مجبوری کنی بر وفق مرادت بشه، تنها انتقامت اینه که نزاری بیشتر از این از رنجت لذت ببره.

امروز چیز جالبی دیدم. نوشته بود یه هوش مصنوعی گفتم نجات دهندمو نشون بده و اون فرشته مرگو درست کرده بود....

به این سوالم فک کن: اگه ناپدید بشی، تا چند وقت بهت فک می کنن؟ برای خودم نهایتا ۱ سال